Antitrust: Commission opens formal investigation into International Skating Union's eligibility rules

Must read explanation of the case see: “The European Commission’s ISU antitrust investigation explained. By Ben Van Rompuy”

From the press release:
The European Commission has opened a formal antitrust investigation into International Skating Union (ISU) rules that permanently ban skaters from competitions such as the Winter Olympics and the ISU World and European Championships if they take part in events not approved by the ISU.
The investigation follows a complaint by two Dutch ice speed skaters, Mark Tuitert and Niels Kerstholt. The Commission will in particular investigate whether ISU rules are unduly preventing athletes from exercising their profession by putting disproportionate and unjustified obstacles in the way of companies not linked to the ISU that want to organise alternative ice-skating events. Indeed, ISU rules threaten athletes who participate in such events with a lifetime ban. This may prevent alternative event organisers from entering the market or drive them out of business. If confirmed, such practices could constitute anti-competitive agreements and/or an abuse of a dominant market position in breach of EU antitrust rules.

EU Commissioner in charge of competition policy Margrethe Vestager said: "For many, sport is a passion – but it can also be a business. We recognise and respect the role of international sports federations to set the rules of the game and to ensure proper governance of sport, notably in terms of the health and safety of the athletes and the integrity of competitions. However, in the case of the International Skating Union we will investigate if such rules are being abused to enforce a monopoly over the organisation of sporting events or otherwise restrict competition. Athletes can only compete at the highest level for a limited number of years, so there must be good reasons for preventing them to take part in events."

"The Commission has decided to pursue this investigation because it raises specific allegations of breaches of competition law at the international level rather than wider issues of internal governance or rule-making in a sport federation."

The opening of proceedings does not prejudge in any way the outcome of the investigation.

Background

The ISU is the sole body recognised by the International Olympic Committee (IOC) to administer the sports of figure skating and speed skating on ice. Its members are national ice-skating associations.
Sporting rules are subject to EU antitrust rules when the body setting the rules or the companies and persons affected by the rules are engaged in an economic activity. On the basis of EU Court case law, sporting rules are compatible with EU law if they pursue a legitimate objective and if the restrictions that they create are inherent and proportionate to reaching this objective. This assessment can be performed by national courts, national competition authorities, particularly vis-à-vis national bodies, and by the Commission, especially in the case of practices at international level.
Many disputes about sporting rules raise primarily issues related to governance of the sport, i.e. relations between different stakeholders belonging or being closely connected to the structure headed by sports federations. Such disputes can usually be best handled by national courts rather than by the European Commission. The same goes for disputes resulting from the application of sporting rules to individuals, e.g. athletes being sanctioned for breach of relevant anti-doping or match-fixing regulations, that are best handled by relevant arbitration bodies or national courts.

Articles 101 and 102 of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU) prohibit respectively anticompetitive agreements and the abuse of dominant market positions. The implementation of these provisions is defined in the EU's Antitrust Regulation (Council Regulation No 1/2003), which can also be applied by national competition authorities.
Article 11(6) of the Antitrust Regulation provides that the initiation of proceedings by the Commission relieves the competition authorities of the Member States of their competence to also apply EU competition rules to the practices concerned. Article 16(1) of the same Regulation provides that national courts must avoid giving decisions which would conflict with a decision contemplated by the Commission in proceedings it has initiated.

The Commission has informed the ISU, the complainants and the competition authorities of the Member States and of Switzerland that it has opened proceedings in this case.

There is no legal deadline to complete inquiries into anti-competitive conduct. The duration of an antitrust investigation depends on a number of factors, including the complexity of the case, the extent to which the undertaking concerned cooperates with the Commission and the exercise of the rights of defence.

Source: Press release European Commission

Tijdschrift voor Sport & Recht (TvS&R) 2015 nummer 2

Tijdschrift voor Sport & Recht (TvS&R) 2015 nummer 2

Inhoudsopgave:

- Duitse Kampfgeist SV Wilhelmshaven vanwege ontbreken Zwitsers precisiewerk FIFA

Mr. J.A.L.J. Vermeulen LLM

Tussen de ‘specificity of sport’ en de communautaire verdragsvrijheden bestaat al decennialang een spanningsveld. De verhouding tussen beide heeft regelmatig de kenmerken van een voortsmeulende, ondergrondse veenbrand. Na een periode van relatieve rust komt er zo nu en dan een steekvlam aan de oppervlakte. Dat bleek eens te meer toen het Oberlandesgericht te Bremen (Duitsland) een dag vóór de jaarwisseling met het dictum in de zaak SV Wilhelmshaven/Norddeutscher Fußball Verband al voor (juridisch) vuurwerk zorgde. De driehoofdige Zivilsenat oordeelde immers dat de internationale opleidingsvergoeding in strijd is met het vrij verkeer van werknemers. In deze bijdrage zal allereerst de opmaat naar bovengenoemde uitspraak worden uiteengezet. Vervolgens zullen de relevante ‘materieel-inhoudelijke’ overwegingen van het rechtscollege te Bremen tegen het licht worden gehouden. Het artikel zal worden afgesloten met enkele toekomstbespiegelingen.

- De Wet arbeid vreemdelingen en buitenlandse sporters

Mr. dr. E.J.A. Franssen

Sinds de jaren dertig van de vorige eeuw kent Nederland al wetgeving die de toegang tot de Nederlandse arbeidsmarkt beperkt voor vreemdelingen. Tegenwoordig is dit geregeld in de Wet arbeid vreemdelingen (Wav), die vanaf 1995 geldt en die sindsdien ook alweer een aantal keren is gewijzigd.

- Jurisprudentie          

CAS: Neymar Jr. not eligible to play the next 2 qualifying matches for the FIFA World Cup 2018

The appeal filed by the Brazilian football confederation over Neymar jr. suspension is dismissed by the court of arbitration for sport (cas)

Lausanne, 2 October 2015 – The Court of Arbitration for Sport (CAS) dismissed today the urgent appeal filed by the Brazilian Football Confederation (CBF) against the Fédération Internationale de Football Association (FIFA) and the Confederación Sulamericana de Fútbol (CONMEBOL) in relation to the 4-match suspension handed down to the Brazilian player Neymar Jr. during the 2015 Copa América tournament.

In matches played on 14 and 17 June 2015 during the 2015 Copa América Neymar Jr. received two yellow cards, followed by a red card. On 19 June 2015, after holding a hearing into the matter, the CONMEBOL Disciplinary Committee imposed a 4-match suspension on the player. The Brazilian team played two further matches during the 2015 Copa América without Neymar Jr., which leaves two match-bans still to be served.

CONMEBOL, after consulting FIFA, informed its members that bans which were still not served should be served during the next official competition organised by FIFA, i.e., Brazil’s qualifying matches for the 2018 FIFA World Cup Russia. Pursuant to such findings, Neymar Jr. would therefore have to serve his last two-match bans for the games to be held on 8 and 13 October 2015against Chile and Venezuela.

The CBF filed an appeal at CAS on 15 September 2015 in order to challenge the position expressed by FIFA and to request that Neymar Jr. be entitled to participate in the Brazil’s qualifying matches for the 2018 FIFA World Cup Russia. As all parties had agreed to an expedited procedure, the CAS could arrange a specific procedural calendar with a hearing in Lausanne on 1 October 2015.

By rejecting CBF’s appeal, the two remaining match bans will have to be served during the next qualifying matches for the 2018 FIFA World Cup Russia to be held on 8 and 13 October 2015.

 

Source: tas-cas.org

Aanvoerder Bennekom vangt bot bij rechter; schorsing 18 maanden blijft in stand

De ongeregeldheden na de wedstrijd Huizen tegen Bennekom blijven de rechter van werk voorzien. Na een eerdere uitspraak waarbij SV Huizen het besluit van de Commissie van Beroep met betrekking tot de opgelegde sancties aan de rechter voorlegde, gaat het in deze procedure om de aanvoerder van Bennekom die een schorsing van 18 maanden bij de rechter aanvecht. 

Rechtbank Midden-Nederland 2 september2015, ECLI:NL:RBMNE:2015:6355 

De feiten

Eiser heeft als speler en aanvoerder van zijn team deelgenomen aan een voetbalwedstrijd tussen SV Huizen 1 (hierna: Huizen) en VV Bennekom 1 (hierna: Bennekom) op 20 september 2014. de aanvoerder is een speler die uitkomt voor Bennekom.

Na afloop van de voetbalwedstrijd op 20 september 2014 zijn er schermutselingen geweest tussen spelers van beide voetbalverenigingen.

De bij de wedstrijd betrokken scheidsrechter heeft een wedstrijdformulier ingevuld. Naar aanleiding van het in het formulier vermelde, is een tuchtzaak aanhangig gemaakt bij de Landelijke Tuchtcommissie Amateurvoetbal van de KNVB (hierna: de Tuchtcommissie).

Bij brief van 24 september 2014 heeft de Tuchtcommissie schriftelijk aan de aanvoerder ten laste gelegd dat hij zich bij gelegenheid van de wedstrijd Huizen tegen Bennekom na afloop van de wedstrijd onbehoorlijk heeft gedragen door één of meerdere keren grove/beledigende taal en/of discriminerende opmerkingen te maken richting een speler van Huizen en/of één of meerdere spelers van Huizen één of meerdere keren te slaan en/of één of meerdere keren te schoppen. Dit alles onder verwijzing naar artikel 2 lid 2 sub b van het Algemeen Regelement.

de aanvoerder heeft een verweerschrift ingediend bij de Tuchtcommissie. Vervolgens heeft op 30 september 2014 een mondelinge behandeling plaatsgevonden.

De Tuchtcommissie heeft de aanvoerder bij uitspraak van 30 september 2014 met ingang van 1 oktober 2014 geschorst voor de duur van achttien maanden. De commissie acht bewezen dat de aanvoerder zich na afloop van de wedstrijd Huizen-Bennekom van 20 september 2014, “onbehoorlijk heeft gedragen door meerdere spelers, althans ten minste één speler van Huizen meerdere keren te hebben geslagen, althans ten minste één keer te hebben geslagen.” De bewezenverklaring grondt de Tuchtcommissie volgens haar uitspraak op de schriftelijke en mondelinge verklaringen van de scheidsrechter, de schriftelijke verklaring van de heer [A] (voorzitter van Huizen) en de mondelinge verklaringen van de heer [B] en van de heer [C] . Volgens het verslag van het mondeling onderzoek van de Tuchtcommissie heeft de scheidsrechter - voor zover van belang- het volgende verklaard:

“Hij (lees: de aanvoerder ) begon te duwen en te trekken aan de spelers.

(…)

Ik zag dat de aanvoerder vervolgens opstond en hem een klap raak gaf in zijn gezicht.”

en

“Vervolgens tracht speler de aanvoerder , speler [C] (rugnummer [rugnummer] Huizen) te slaan, dit is een rake klap. Speler [C] krijgt deze klap in het gezicht. Ook raakt speler de aanvoerder de speler in het Huizen-trainingspak.”

Het verslag vermeldt voorts dat de heer [B] heeft gezien dat de aanvoerder vol uithaalt op het achterhoofd van speler [C] .

Naar aanleiding van het door de aanvoerder ingestelde beroep tegen de uitspraak van de Tuchtcommissie heeft de Landelijke Commissie van Beroep van de KNVB (hierna de Commissie van Beroep) uitspraak gedaan op 21 november 2014. De Commissie van Beroep heeft de uitspraak van de Tuchtcommissie bekrachtigd. De verklaringen van de scheidsrechter en van [B] zijn ook opgenomen in de uitspraak van de Commissie van Beroep.

Het geschil

De aanvoerder vordert samengevat  dat de rechtbankvoor recht zal verklaren dat de uitspraken van de Tuchtcommissie van 30 september 2014 en de Commissie van Beroep van 21 november 2014 inhoudende schorsing van 18 maanden ten aanzien van de KNVB nietig zijn.

Oordeel rechtbank

De rechtbank stelt voorop dat volgens artikel 257 van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering (Rv.) de uitspraak in kort geding geen nadeel toebrengt aan het bodemgeschil. Dit betekent onder meer dat de bodemrechter niet gebonden is aan de door de voorzieningenrechter bepaalde schorsing en het daarbij gegeven voorlopige oordeel over de aannemelijkheid van het slagen van het beroep op vernietiging in de bodemzaak.

Evenmin is de bodemrechter gebonden aan het in kort geding gegeven oordeel dat een tuchtrechtelijke uitspraak moet worden opgevat als een vaststelling als bedoeld in artikel 7: 900 BW die getoetst kan worden aan de in dat artikel vermelde criteria. De Tuchtcommissie en de Commissie van Beroep zijn organen van de KNVB, zodat de vernietigbaarheid of de nietigheid van hun besluiten door de rechter kunnen worden getoetst aan de in artikel 2:15 lid 1 BW genoemde drie gronden.

Volgens artikel 2:15 lid 3 onder a. BW is de aanvoerder als lid van de KNVB bevoegd om een vordering als de onderhavige in te stellen. Op grond van hetzelfde artikellid is de rechtbank van de woonplaats van de rechtspersoon bevoegd om te oordelen over de vernietigbaarheid van het besluit van een orgaan van de rechtspersoon. Dit betekent dat de aanvoerder kan worden ontvangen in zijn vordering en dat deze rechtbank bevoegd is om te oordelen over het geschil.

Artikel 2:15 lid 1 BW bevat drie gronden voor de vernietiging van een besluit van een rechtspersoon. Niet gesteld is dat zich feiten of omstandigheden hebben voorgedaan, die indien bewezen zouden kunnen leiden tot het oordeel dat de tuchtrechtelijke uitspraken tot stand zijn gekomen in strijd met wettelijke bepalingen dan wel statutaire of reglementaire bepalingen van de KNVB De onder a. en c. van voormeld artikellid vermelde gronden zijn dus niet aan de orde.

Volgens grond b. in het artikellid is een besluit van (een orgaan van) de rechtspersoon vernietigbaar wegens strijd met de redelijkheid en billijkheid die door artikel 2:8 BW worden geëist. Artikel 2:8 BW bepaalt dat de rechtspersoon en degenen die krachtens de wet of zijn statuten bij zijn organen zijn betrokken zich jegens elkaar moeten gedragen zoals door de redelijkheid en billijkheid wordt geëist. Een tussen hen krachtens de wet, statuten of besluit geldende regel is niet van toepassing voor zover dit in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.

Niet gesteld is dat de KNVB zich jegens haar lid de aanvoerder heeft gedragen in strijd met de eisen van redelijkheid en billijkheid. Uitsluitend aan de orde is de vraag of het besluit van de Tuchtcommissie bevestigd door de Commissie van Beroep en de daaruit voortvloeiende schorsing naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.

De rechtbank stelt voorop dat de formulering in de wet tot uitdrukking brengt dat de rechter bij de toepassing daarvan de nodige terughoudendheid zal moeten betrachten.

Naar de rechtbank begrijpt komt het betoog van de aanvoerder naar de kern genomen er op neer dat hij het gebruik van excessief geweld altijd heeft ontkend en dat de Tuchtcommissie/Commissie van Beroep toch en zonder enige motivering hebben aangenomen dat er sprake is geweest van excessief geweld.

Wat betreft de ontkenning van de aanvoerder enerzijds en de bewezenverklaring in de uitspraken anderzijds overweegt de rechtbank als volgt. Volgens de in het feitenrelaas weergeven systematiek van het reglement dat kennelijk bedoeld is om het geweld op en rond de amateurvelden in Nederland aan te pakken, wordt bij excessief geweld van een speler buiten een spelsituatie aan die speler als minimale straf een schorsing van 18 maanden opgelegd. Voor het bewijs van dat geweld is volgens artikel 76 van het reglement de verklaring van de scheidsrechter of van een door de KNVB aangestelde assistent-scheidsrechter voldoende. De stelling van de aanvoerder dat de beslissing vernietigbaar/nietig is, omdat deze - ten onrechte - alleen steunt op de verklaring van de scheidsrechter die niet wordt ondersteund door zijn verklaring en die van andere getuigen snijdt derhalve geen hout. Bovendien is deze stelling feitelijk onjuist. De bewezenverklaring in de uitspraak van de Commissie van Beroep steunt immers niet alleen op de verklaring van de scheidsrechter, maar ook op de verklaring van [B] .

De aanvoerder stelt voorts dat de beslissing van de Tuchtcommissie/Commissie van Beroep vernietigd dient te worden, omdat deze onvoldoende hebeen gemotiveerd waarom het bewezenverklaarde buitensporig geweld buiten een spelsituatie oplevert. Uit de verklaring van de scheidsrechter en de bewezenverklaring maakt de rechtbank op dat de aanvoerder twee maal heeft geslagen terwijl de wedstrijd was afgelopen. Daarmee is voldaan aan het vereiste “buiten een spelsituatie” en aan het herhaaldelijkheidsvereiste voor gewelddadig handelen als bedoeld in “BIJLAGE 1: VOORBEELDEN VAN OVERTREDINGEN DIE ALS EXCES KUNNEN WORDEN AANGEMERKT”. Voorts kan uit de bewezenverklaring worden opgemaakt dat in de klap die de aanvoerder heeft gegeven aan [C] buitensporig fysiek geweld oplevert. Het gaat hier immers om een rake klap (gericht) tegen het hoofd van [C] . Weliswaar bevat de lijst van voorbeelden in voormelde bijlage niet als specifiek voorbeeld een klap op of tegen het hoofd van een ander, maar volgens de tekst van de lijst is deze opsomming niet limitatief. De rechtbank is van oordeel dat de Tuchtcommissie/Commissie van Beroep zonder verdere motivering hebben mogen oordelen dat een tegen - een vitaal onderdeel van het menselijk lichaam als - het hoofd, gerichte klap die raak is excessief geweld oplevert. Dergelijk geweld vertoont voldoende overeenkomst met de in de lijst vermelde voorbeelden.

De vordering tot nietigverklaring van de uitspraak/schorsing is derhalve ongegrond en zal worden afgewezen.

Misleidende reclame sportschool "Train More" door essentiële informatie niet te vermelden

Rechtbank Amsterdam 11 augustus 2015, ECLI:NL:RBAMS:2015:6028

 Feiten

Train More heeft via de website van Social Deal.nl een voucher voor drie of zes maanden onbeperkt sporten aangeboden, voor het bedrag van € 49,00 respectievelijk € 89,00. Onder “voorwaarden” staat vermeld:

- 7 dagen per week geldig

- de voucher is geldig in Diemen (…)

- maximaal 1 voucher per persoon, alleen voor mensen die afgelopen 6 maanden geen gebruik hebben gemaakt van een gelijksoortige actie

- niet i.c.m. overige acties en geen restitutie op contanten.

X heeft de aangeboden voucher uitgeprint en bij Train More Diemen ingeleverd.

Door middel van het inschrijfformulier van Train More, waarbij het hokje “Social Deal” is aangekruist, heeft X zich op 3 september 2013 ingeschreven. Op het inschrijfformulier staat vermeld:

Ik maak gebruik van de actie t.w.v. € 89,-

Hiervoor mag ik 6 maanden gebruikmaken van alle sport- en sauna faciliteiten. Ook kan ik onbeperkt gebruikmaken van de zonnebank en onbeperkt Healthdrinks upgraden.

Na 6 maanden wordt mijn abonnement omgezet in een TrainMore Basic lidmaatschap van € 9,95 per week tenzij ik een maand voor einddatum grouponactie opzeg.

X zegt de overeenkomst niet op en Train More vordert X te veroordelen tot betaling van € 86,24 aan onbetaald gelaten termijnen.

Oordeel rechtbank

Train More heeft op de website van Socialdeal.nl onder meer een kortingsvoucher aangeboden voor de prijs van € 89,00, op basis waarvan de betrokkene voor zes maanden onbeperkt gebruik kon maken van alle sportfaciliteiten, sauna, fitness, groepslessen en, zonnebank, inclusief inschrijfkosten en administratiekosten.

X heeft van dit aanbod gebruikt gemaakt. X is een consument. Op de door Train More aangeboden voucher staan de hierboven genoemde voorwaarden vermeld die op het aanbod van toepassing zijn. Dit betekent dat X als consument op grond van de daarop vermelde voorwaarden gebruik kon maken van de aanbieding om, zoals X wenste, zes maanden onbeperkt te sporten. Pas bij inschrijving op de sportschool blijkt dat aan dit onbeperkt sporten voor de duur van zes maanden ook een doorlopend Train More basic fit lidmaatschap is gekoppeld.

Artikel 6:193b BW bepaalt dat een handelaar onrechtmatig jegens een consument handelt indien hij een handelspraktijk verricht die oneerlijk is.

Door in haar aanbod tot onbeperkt sporten voor een periode van zes maanden tegen een vaste prijs niet te vermelden dat dit na ommekomst van deze periode wordt omgezet in een basis fit lidmaatschap, heeft Train More de consument op dat moment essentiële informatie onthouden en zo het vermogen van de gemiddelde consument om een geïnformeerd besluit te nemen merkbaar beperkt. Bovendien heeft Train More de consument de mogelijkheid onthouden om bij inwisseling van de voucher direct op te zeggen op dezelfde wijze als de overeenkomst is aangegaan.

Deze handelswijze van Train More is op grond van artikel 6:193b BW en rechtspraak van het Europese Hof van Justitie (o.a.16 april 2015 C-388/13 Hatóság/UPC) onrechtmatig.

OHIM: €500 million lost every year throughout the EU due to fake sports equipment

The sale of fake sports equipment, like footballs, sports helmets, tennis rackets, skis, gym equipment and skateboards, costs legitimate EU manufacturers €500 million every year.

A new study from the Office for Harmonization in the Internal Market (OHIM), the EU’s largest intellectual property agency, shows that the sales lost due to counterfeiting of sports equipment – not including sportswear – correspond to 6.5% of all sales in this sector across the EU-28. The study also shows that approximately 2,800 jobs are lost in this sector throughout the EU, as manufacturers sell less than they would have done in the absence of counterfeiting, and therefore employ fewer people.

Every year, an additional €360 million is lost across the EU due to the indirect effects of counterfeiting of sports equipment – as manufacturers buy fewer goods and services from suppliers, causing knock-on effects in other areas. Today’s report, released by OHIM through the EU Observatory on Infringements of Intellectual Property Rights,  also shows that up to €150 million is lost annually in government revenue throughout the EU due to this type of counterfeiting. This includes tax, social contributions and VAT which are not paid by producers and distributors of fakes.

In the UK:  The manufacture of fake sports equipment, like footballs, golf balls and clubs, sports helmets, tennis rackets, gym equipment and skateboards, costs the sector €50 million every year.

In France: France produces 15% of the total EU sports goods production (€800 million) each year. The manufacture of fake sports equipment, like footballs, sports helmets, tennis rackets, skis, gym equipment and skateboards, costs the sector €82million every year.

In Germany: Germany is the second largest producer of sports goods in the EU, accounting for around 20% of total EU production (€1 billion each year). The manufacture of fake sports equipment, like footballs, sports helmets, tennis rackets, skis, gym equipment and skateboards, costs the sector €44 million every year.

In Italy: Italy is the primary producer of sports goods in the EU, accounting for more than 20% of total EU production (€1.2 billion) each year. The manufacture of fake sports equipment, like footballs, sports helmets, tennis rackets, skis, gym equipment and skateboards, costs the sector €53 million every year.

In Spain: The manufacture of fake sports equipment, like footballs, sports helmets, tennis rackets, skis, gym equipment and skateboards, costs the sector €76 million every year. 

Arbitagecie KNVB: onduidelijke afspraken liggen in risicosfeer van werkgever De Flamingo’s

Arbitragecommissie KNVB 15 september 2015, nummer 1421 

De feiten

Kramer is begonnen bij De Flamingo's in het seizoen 2013/2014 en tussentijds is het contract voor één jaar verlengd, derhalve tot en met juni 2015, onder dezelfde condities als het seizoen 2013/2014. In januari 2015 is het contract wederom (mondeling)  verlengd met een seizoen onder dezelfde voorwaarden. Kramer stelt dat dit ook is gecommuniceerd door De Flamingo's, onder andere door plaatsing van berichten op de website van De Flamingo's dat de trainer voor één jaar had bijgetekend. Op de website staat in dit kader de navolgende tekst te lezen, hetgeen volgt uit productie 4 bij het verzoekschrift:

"Tijdens de nieuwjaarsreceptie meldde voorzitter  Paul Gijzen dat trainer Rogier Kramer van Zondag1 zijn contract weer voor een jaar heeft verlengd. Bestuur en spelersgroep laten weten nog steeds volledig achter Rogier te staan, ondanks  de stand op de ranglijst."

Op 30 april 2015 is tijdens een bijeenkomst die werd gehouden met huidige en mogelijke nieuwe spelers onrust ontstaan. Tijdens deze bijeenkomst zou het bestuur op een vraag uit het publiek wie het volgend seizoen de hoofdtrainer zou zijn, niet duidelijk hebben geantwoord.

Naar de Arbitragecommissie begrijpt, stelt Kramer dat hij tijdens deze bijeenkomst heeft ingegrepen en ten overstaan van de aanwezigen heeft gecommuniceerd dat hij ook het komend seizoen (2015/2016) de hoofdtrainer van het eerste elftal zou zijn en daarbij als enige verantwoordelijkheid zou dragen en ondersteuning zou genieten van de heer Piqué.

Op 28 juni 2015 heeft Kramer een brief van De Flamingo's ontvangen, waarin wordt meegedeeld dat zijn contract niet wordt verlengd en dat het salaris over de maanden april, mei en juni 2015 in de maand juli 2015 zou worden uitgekeerd.

Deze handelwijze acht Kramer niet juist en hij wijst in dit kader op artikel 2 lid 2 van de tussen partijen geldende arbeidsovereenkomst, waarin staat:

"Indien een van de partijen deze overeenkomst wenst te beëindigen, dient uiterlijk drie maanden voor de einddatum als genoemd in dit artikel onder lid 1, deze overeenkomst per aangetekend schrijven aan wederpartij te worden opgezegd. De datum van ter post bezorging  is doorslaggevend. Vindt geen opzegging plaats dan wordt deze overeenkomst geacht stilzwijgend met wederzijds goedvinden onder de zelfde voorwaarden voor de duur van een jaar te zijn verlengd."

Zakelijk weergegeven, stelt De Flamingo's hiertegenover dat het bestuur op 1 januari 2015 met Kramer heeft gesproken over de voortzetting van zijn contract als hoofdtrainer/coach. Bij dat gesprek waren namens het bestuur aanwezig de heer J. van Baar en de heer P. Gijzen, voorzitter van De Flamingo's.

De Flamingo's  stelt dat twee voorwaarden aan een verlenging zijn gesteld. In de eerste plaats zou Kramer zich extra gaan inzetten teneinde spelers voor het eerste team te organiseren voor het nieuwe seizoen. In de tweede plaats zou het bestuur zich inspannen teneinde voldoende financiële middelen te realiseren. Als één van deze voorwaarden niet gerealiseerd zou worden, zou de arbeidsovereenkomst op 30 juni 2015 eindigen. Zonder spelers was immers geen trainer nodig en zonder financiële middelen kon geen voortzetting plaatsvinden. Ook heeft het bestuur Kramer meegedeeld dat hij een groot risico nam als hij voor verlenging zou kiezen, omdat De Flamingo's de uitkomst van een arbitragezaak tegen Stadion Alkmaar Beheer moest afwachten. Kramer heeft met dit alles volledig ingestemd. Artikel 2 lid 2 van de arbeidsovereenkomst is naar het oordeel van De Flamingo's niet van toepassing, daar in het overleg tussen partijen in januari overeenstemming is bereikt dat einde seizoen de deadline zou zijn.

Het bestuur van De Flamingo's was ervan overtuigd dat de Arbitragecommissie van de KNVB haar claim inzake inkomstenderving van de kantine wegens het vertrek van AZ naar Zaandam zou honoreren en dat zij dus financiering zou vinden om de arbeidsovereenkomst met Kramer te verlengen. Deze claim is echter tegen alle verwachtingen in afgewezen.

Kramer was hiervan op de hoogte en is met deze voorwaarden akkoord gegaan. Dat blijkt uit zijn berichten van 4, 17, 19 en 24 juni 2015, waarin hij bij het bestuur van De Flamingo's informeert naar de stand van zaken in de arbitragezaak tegen Stadion Alkmaar Beheer.

Uit zijn bericht van 29 juni 2015, waarin Kramer aan de voorzitter van De Flamingo’s schrijft dat hij graag zijn trainerskleding zou komen ophalen die de spelers de afgelopen twee seizoenen in bruikleen hadden, volgt verder dat Kramer zich realiseerde dat de arbeidsovereenkomst op 1 juli 2015 zou eindigen.

Met betrekking tot de betalingen aan Kramer merkt De Flamingo's op dat de maanden april en mei 2015 door haar zijn voldaan, onder verwijzing naar een als productie bij verweerschrift 4 overgelegd bankafschrift, waaruit een tweetal betalingen van De Flamingo's aan Kramer blijkt, namelijk tweemaal € 541,67. De maand juni 2015 leverde voor De Flamingo's een probleem op, daar zij geen incasso van contributiegelden kon uitvoeren.

De Flamingo's stelt echter dat Kramer in juli 201een dubbele betaling van zijn vergoeding heeft ontvangen. Zij heeft Kramer schriftelijk meegedeeld dat zij dit zou verdisconteren met het te betalen salaris over juni 2015. De Flamingo's verwijst naar productie 5 bij verweerschrift, zijnde haar brief van 9 augustus 2015. Daarbij gevoegd zijn twee bankafschriften, beide voor de periode 25 juli 2014 tot 1 augustus 2014, waarop een tweetal betalingen aan Kramer vermeld van het juli-salaris 2014. Het bestuur neemt geen verantwoordelijkheid voor het retourneren van kleding, omdat zij aan Kramer heeft meegedeeld dat hij een en ander zelf mocht organiseren, maar dat hij dat op persoonlijke titel zou moeten doen. Ten onrechte stelt Kramer het bestuur verantwoordelijk voor het niet terug leveren van deze kleding.

De beoordeling van het geschil

Het geschil spitst zich toe op de vraag of de arbeidsovereenkomst is verlengd voor het seizoen 2015/2016. De Flamingo's betwist niet dat tijdens de bespreking op 1 januari 2015 met Kramer is overeengekomen dat Kramer zich zou inzetten voor het nieuwe seizoen en dat het bestuur zich zou inzetten om voldoende financiële middelen te realiseren.

Ook erkent De Flamingo's een bericht op de website te hebben geplaatst dat de arbeidsovereenkomst  met Kramer zou worden verlengd. De voorwaarden waaronder die verlenging zou plaatsvinden, zijn door De Flamingo's niet op schrift gesteld noch anderszins met Kramer gecommuniceerd. Partijen blijven ook ter zitting diametraal van mening verschillen over wat er nu in januari 2015 al dan niet is afgesproken. Naar het oordeel van

de Arbitragecommissie is hier duidelijk sprake van miscommunicatie. Maar wat daarvan zij, in ieder geval heeft De Flamingo's niet voldaan aan artikel 2 lid 2 van de tussen partijen gesloten overeenkomst, waarin uitdrukkelijk is geformuleerd dat als één van beide partijen de overeenkomst wenst te beëindigen, hij dat uiterlijk drie maanden vóór de einddatum per aangetekend schrijven aan de andere partij moet meedelen. De Flamingo's heeft evenmin een brief of een email aan Kramer gestuurd waarin het gesprek van 1 januari 2015 wordt bevestigd. Mede gelet op de inhoud van het contract ligt het risico voor het niet of niet goed vastleggen van al dan niet gemaakte afspraken bij De Flamingo's. Nu geen ander bewijs voorhanden is dan de elkaar tegensprekende verklaringen ligt de primaire vordering als hierna vermeld voor toewijzing gereed.

Niet goed valt in te zien waarom De Flamingo's geen gebruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid de arbeidsovereenkomst  op te zeggen tegen 1 juli 2015, al was het maar voorwaardelijk voor het geval de financiering niet rond zou komen of Kramer zijn eerste elftal niet rond zou krijgen. Het risico van dit nalaten te handelen ligt bij De Flamingo's.

Dit leidt ertoe dat de Arbitragecommissie van oordeel is dat de arbeidsovereenkomst nog steeds voortduurt en dat De Flamingo's gehouden is deze arbeidsovereenkomst te respecteren en het salaris uit te keren. De Arbitragecommissie zal De Flamingo's dan ook veroordelen om het salaris te betalen vanaf 1 juli 2015 tot aan de datum waarop de arbeidsovereenkomst tussen partijen rechtsgeldig zal zijn beëindigd. Voor toewijzing van de gevorderde onkostenvergoeding bestaat onvoldoende reden nu niet gesteld of gebleken is dat Kramer onkosten heeft gemaakt of verder zal maken, behoudens indien De Flamingo's hem weer te werk zou stellen. Tegen de hoogte van het gevorderde salaris is geen verweer gevoerd zodat de Arbitragecommissie uitgaat van een salaris van € 600,50 bruto per maand.

Met betrekking tot de vorderingen van het salaris over de maanden april, mei en juni 2015 stelt de Arbitragecommissie vast dat De Flamingo's voldoende heeft aangetoond dat deze maanden al dan niet middels verrekening zijn voldaan. Die vorderingen worden afgewezen.

Gelet op de inmiddels ontstane verhouding tussen partijen, ligt toewijzing van de vordering om De Flamingo's te veroordelen om Kramer weer tot het werk toe te laten als hoofdtrainer, niet in de rede. Kramer heeft in dit kader ook onvoldoende gesteld waaruit zijn belang om te werk gesteld te worden zou blijken. Als De Flamingo's niet wenst dat Kramer werkzaamheden verricht, dan zal zij Kramer in ieder geval tot het moment waarop de arbeidsovereenkomst op een rechtsgeldige manier is beêindigd, moeten doorbetalen. Als zij Kramer wel te werk wil stellen, waartoe Kramer zegt nog steeds bereid te zijn, dan krijgt De Flamingo's in ieder geval nog werk naar loon.

Rechtdoende als goede personen naar billijkheid

Veroordeelt de arbitagecommissie De Flamingo's bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, om aan Kramer te voldoen het overeengekomen salaris ad € 600,50 bruto per maand vanaf 1 juli 2015 tot aan de datum waarop de arbeidsovereenkomst  rechtsgeldig zal zijn beëindigd.